JONCKHEERE - EUTHANASIE BIJ ONDRAAGLIJK PSYCHISCH LIJDEN - NU OOK BIJ AUTISME EN LEVENSMOEHEID?

Sedert 2002 kent België een wet betreffende de euthanasie. Door een of ander misverstand, of politiek manoeuvre, maakt deze wet het ook mogelijk om euthanasie omwille van ‘ondraaglijk psychisch lijden’ te vragen. Daar is het afgelopen jaar heel wat discussie rond geweest.Wie die wet en die discussie wat beter bekijkt, moet wel tot het besluit komen dat de mogelijkheid tot wat men ‘psycheuthanasie’ zou kunnen noemen, beter uit die wet verdwijnt. Reden is dat de betekenaar ‘psych’ in die wet een soort vacuole introduceert die door om het even welke Angel Exterminador tot monsterlijke proporties kan opgeblazen worden. Concreet betekent zulks dat een moederlijk bezorgde psychiater als Lieve Thienpont nu al van autisme een voor jonge vrouwen met een aan
zekerheid grenzende waarschijnlijkheid bij die psycheuthanasie uitmondende sluipweg heeft weten te maken. En dat een ondernemende jonge politicus als Jean-Jacques De Gucht graag levensmoeheid als een met alle Verlichtingsidealen omzoomde autostrade voor ouderen naar de psycheuthanasie zou laten aanleggen.
Hiert situeren we eerst op welke manier die betekenaar ‘psych’ in die euthanasiewet is in geschreven, en hoe hij daarin is gaan woekeren. Om dan te kijken op welke manier autisme en levensmoeheid tot psycheuthanasie moet leiden.